خانه / مقالات / مطالعات معتبر پزشکی درباره بی فایده بودن ماسک حتی در محیط بیمارستان

مطالعات معتبر پزشکی درباره بی فایده بودن ماسک حتی در محیط بیمارستان

تحقیقات علمی معتبری که نشان می دهند ماسک زدن حتی در محیط بیمارستان هم مفید نیست!


۲۲ آگوست ۲۰۲۰

ادوارد مورگان

نوشته آرتور فیرستنبرگ Arthur Firstenberg


به عنوان شخصی که به مدرسه پزشکی رفته است، زمانی که نتایج تحقیقات دکتر نایل اور Neil Orr را مطالعه کردم که در سال ۱۹۸۱ در گزارش سالانه کالج رویال جراحان انگلستان منتشر شده بود، دچار شوک شدم. 


دکتر اور یک جراح عضو واحد جراحی سورالز در کولچستر Severalls Surgical Unit in Colchester بود. برای شش ماه، از مارس تا آگوست ۱۹۸۰، جراحان و کارکنان آن واحد تصمیم گرفتند آزمایش کنند که اگر در طول جراحی ها از ماسک استفاده نکنند، چه اتفاقی می افتد. 


برای شش ماه آنها هیچ ماسکی استفاده نکردند، و سپس نرخ عفونت های زخم جراحی در دوره مارس تا آگوست ۱۹۸۰ را با نرخ عفونت های جراحت در همان ماهها در چهار سال قبل را مقایسه کردند. 
و در کمال تعجب دریافتند که، هنگامی که هیچ فردی در طول جراحی ها از ماسک استفاده نکرد، نرخ عفونت های زخم جراحی به کمتر از نصف زمان استفاده از ماسک رسید. 


نتیجه: «به نظر می رسد که بهترین شیوه برای دستیابی به کمترین میزان نشر آلودگی، خودداری از استفاده از ماسک است»، و نیز اینکه، استفاده از ماسک در طول جراحی، «یک شیوه استاندارد است که می تواند کنار گذاشته شود.»


من به قدری متعجب شدم که به سراغ پیشینه تحقیقات پزشکی مربوطه رفتم، و مطمئن بودم که اشتباهی صورت گرفته است، و تصور می کردم که تحقیقات جدیدتر بایستی نشان بدهند که استفاده از ماسک در جلوگیری از نشر بیماری مفید است. 


اما شگفت انگیز بود که متوجه شدم تاریخچه تحقیقات پزشکی در چهل و پنج سال گذشته یک مسأله را نشان می داد: ماسک ها در زمینه جلوگیری از نشر و شیوع بیماری فایده ای ندارند، و، در واقع، خودشان اشیای غیربهداشتی هستند که باعث شیوع باکتری و ویروس می شوند.


محیط اتاق جراحی تحت تأثیر افراد و ماسک های جراحی صورت: 

ریتر و دیگران Ritter et al ، در ۱۹۷۵، به این نتیجه دست یافتند که، «پوشیدن ماسک صورت، هیچ تأثیری بر آلودگی محیطی کلی اتاق جراحی ندارد.»

هائری و وایلی Ha’eri and Wiley ، در ۱۹۸۰ میکروسفیرهای آلبومین albumin microspheres در داخل ماسک های صورت مربوط به ۲۰ جراحی به کار بردند. در پایان هر جراحی، واشینگ جراحت ها زیر میکروسکوپ بررسی شد. «آلودگی ذره ای زخم در تمام آزمایشات نشان داده شد.»

لازلت و سابین Laslett and Sabin در ۱۹۸۹ دریافتند که کلاه کپ و ماسک در طول کاتتر قلب و عروق ضرورت ندارد. «هیچ عفونتی در هیچ بیماری یافته نشد، چه کپ و ماسک استفاده شده بود و چه بدون آنها.»


سیول و کلباک Sjøl and Kelbaek در ۲۰۰۲ به همین نتیجه دست یافتند.

در تحقیقات  Tunevall’s 1991 study در ۱۹۹۱، یک تیم جراحی عمومی برای دو سال در نیمی از جراحی هایشان هیچ ماسکی استفاده نکردند. پس از ۱۵۳۷ عمل جراحی که با ماسک انجام شد، نرخ عفونت جراحت ۴/۷ درصد بود، در حالیکه پس از ۱۵۵۱ عمل جراحی که بدون ماسک انجام شد، نرخ عفونت جراحت فقط ۳/۵ درصد بود.

یک مطالعه توسط اسکینر و ساتون A review by Skinner and Sutton در ۲۰۰۱، به این نتیجه رسید که «شواهد لازم برای پایان دادن به استفاده از ماسکهای صورت جراحی به نظر قوی تر از شواهد موجود برای حمایت از ادامه کاربرد آنها است.»

لاهم و دیگران Lahme et al در ۲۰۰۱ نوشتند که «استفاده بیماران از ماسک های صورت جراحی در زمان بی حسی موضعی، تأثیری در کاهش تمرکز باکتری های منتشر شده در هوا در محل عمل جراحی مطالعه ما نداشت. بنابراین استفاده از آنها قابل صرفنظر است.»


فیگوئیردو و دیگران Figueiredo et al در سال ۲۰۰۱ گزارش کردند که در طول پنج سال انجام دیالیز پریتونیال بدون ماسک، نرخ پریتونیت در واحد آنها هیچ تفاوتی با بیمارستان هایی که از ماسک استفاده می کردند نداشت. 

باهلی Bahli در ۲۰۰۹ یک مطالعه سیستماتیک در پیشینه تحقیقات به عمل آورد و متوجه شد که «هیچ تفاوت چشمگیری در رخ دادن عفونت جراحی پس از عمل بین گروه های ماسک، و گروههایی که بدون ماسک جراحی می شدند، وجود نداشته است.»

 جراحان مؤسسه کارولینسکا Surgeons at the Karolinska Institute در سوئد، با درک اینکه شواهدی برای پشتیبانی از استفاده از ماسک وجود ندارد، از سال ۲۰۱۰ برای متخصصین بی هوشی و پرسنل فاقد ضدعفونی در اتاق جراجی، استفاده از ماسک را غیرالزامی کرد. دکتر اوا سلدن Dr. Eva Sellden :«تصمیم ما مبنی بر عدم استفاده از ماسک های روتین جراحی برای پرسنلی که جهت جراحی ضدعفونی نشده اند یک تصمیم بر خلاف عادت و روش معمول است، اما مبنایی برای دفاع از روش موجود وجود ندارد.»


وبستر و دیگران Webster et al در سال ۲۰۱۰ در باره جراحی های زایمانی، گاینوکولوجی (زنان و زایمان)، عمومی، ارتوپدی، سینه، و اورولوجیک انجام شده بر روی ۸۲۷ بیمار گزارش دادند. همه کارکنان ضدعفونی نشده در نیمی از جراحی ها ماسک زدند، و در نیمی دیگر، هیچ یک از کارکنان فاقد ضدعفونی ماسک نزدند.
عفونت های جراحی سایت در ۱۱/۵ درصد گروه ماسک روی داد، اما در گروه فاقد ماسک تنها ۹/۰ درصد بود.

 لیپ و ادواردز Lipp and Edwards پیشینه پژوهش های جراحی را در ۲۰۱۴ مطالعه کردند و دریافتند که «هیچ تفاوت به لحاظ آماری مهم و معناداری در نرخ عفونت بین گروههای ماسک و گروه های فاقد ماسک در هیچ یک از آزمون ها وجود نداشته است.»


وینسنت و ادواردز Vincent and Edwards این مطالعه را در ۲۰۱۶ بروزرسانی کردند و نتیجه همان بود.

کارو Carøe در یک مطالعه در ۲۰۱۴ که بر اساس چهار پژوهش و ۶۰۰۶ بیمار بود، نوشت که، «هیچ یک از آن چهار پژوهش تفاوتی در تعداد عفونت های پساجراحی چه با استفاده از ماسک و چه بدون ماسک نیافتند.»

 سالاسا و سویونتکوسکی Salassa and Swiontkowski در ۲۰۱۴ درباره ضرورت ضدعفونی کردن (اسکراب)، پوشیدن ماسک، و پوشش سر در اتاق های جراحی تحقیق کردند، و به این نتیجه رسیدند:  «هیچ شواهدی مبنی بر اینکه چنین اقداماتی باعث کاهش شیوع عفونت های سایت جراحی می شوند وجود ندارد.»

 دا ژو و دیگران Da Zhou et al ، با مرور پیشینه تحقیقات در ۲۰۱۵، به این نتیجه رسیدند که «شواهد لازم برای دفاع از این ادعا که ماسک های صورت از بیمار و یا جراح در برابر آلودگی های عفونی دفاع می کند وجود ندارد.»


مدارس در چین اکنون استفاده ماسک در هنگام ورزش کردن را ممنوع کرده اند. چرا؟ زیرا باعث مرگ دانش آموزان می شد. زیرا باعث کمبود اکسیژن رسانی می شد و آنها را از پا در می آورد. حداقل سه کودک در طول تمرین های ورزشی مدرسه جان باختند، که دو تن از آنها در حالی که ماسک زده بودند می دویدند. یک مرد ۲۶ ساله نیز پس از آنکه دو و نیم مایل با ماسک دوید دچار از کار افتادن ریه شد. 


اجباری کردن ماسک در هیچ کجا آمار مرگ و میر را پایین نیاورده است. در بیست ایالت آمریکا که هیچ گاه به مردم دستور داده نشد که در فضای سرپوشیده و در فضای باز ماسک استفاده کنند، نرخ مرگ و میر ناشی از کووید-۱۹ به نحو چشمگیری پایین تر از سی ایالتی است که استفاده از ماسک را اجباری کرده اند. در بیشتر ایالت های بدون اجبار ماسک، آمار مرگ و میر کووید-۱۹ پایین از ۲۰ نفر در صدهزار نفر است، و هیچ کدام از این ایالت ها نرخ مرگ و میر بالاتر از ۵۵ ندارند. تمام ۱۳ ایالتی که نرخ مرگ و میر بالاتر از ۵۵ دارند ایالت هایی هستند که استفاده از ماسک را در تمام مکان های عمومی اجباری کرده اند. این مسأله کمکی به آنها نکرده است. 


بنجامین چری در شماره تابستان ۲۰۲۰ مجله نیو ویو New View نوشته است: «ما اکنون در یک فضای بیماری همیشگی، و جدایی بی معنا زندگی می کنیم.» جدایی هایی که در حال نابود کردن زندگی ها، روح ها و طبیعت است. 


ارتور فیرستنبرگ

Source: https://visionlaunch.com

درباره Admin

همچنین چک کنید

مدیتیشن با الهه برای خنثی سازی مراسم و آیین های منفی

“مدیتیشن با الهه برای خنثی سازی مراسم و آیین های منفی” برای مقابله با تأثیر …

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: