دوشنبه , مهر ۲۹ ۱۳۹۸
خانه / مقالات / بروزرسانی وضعیت سیستم خورشیدی

بروزرسانی وضعیت سیستم خورشیدی

۹ فوریه ۲۰۱۵
فاز breakthrough (پیشروی، موفقیت) به این معنی است که نیروهای نور دیگر فقط بر روی مقابله با کابال و کیمرا متمرکز نیستند، بلکه مشغول کسب شتاب و حرکت لازم برای فاز breakthrough، “پیشروی” هستند. Veil یا پرده به آهستگی منحل می شود و قرنطینه هم به آرامی برداشته می شود. عملیات هایی در راه است تا نشت اطلاعات و افشاگریهایی از طریق رسانه های جمعی و از منابع سطح بالا در هندوستان و روسیه صورت گیرد. توقع می رود هنگامی که گروه کیمرا به اندازه کافی سلطه بر نیروهای نظامی روسیه و هند را از دست بدهد، این افشاگری ها رخ بدهند. 


سیستم خورشیدی ما در ۲۶ هزار سال گذشته تحت سلطه امپراتوری اوریون/آندرومدای کیمرا و زیردستان دراکو و خزنده بوده، که به همین دلیل سیاره زمین عملا در وضعیت “قرنطینه” قرار گرفت و از نژاد های فرازمینی مثبت ایزوله شد.


نیروهای نور مجبور شدند توافق عدم دخالت را بپذیرند که بر اساس این توافق، آنها (نیروهای نور) دخالت مستقیم در امور سطح زمین نخواهند داشت و در عوض، کیمرا نیز بر روی سطح دخالت مستقیم نخواهد داشت. اگرچه این معاهده برای تکامل بشر در ۲۶ هزار سال گذشته کاملا مضر بوده است، اما از اینکه انسانها مستقیما توسط کیمرا و بردگان دراکو و رپتایلشان شکار شوند جلوگیری کرد. به دلیل این معاهده است که عوامل حرکت مقاومت با انسانهای روی زمین تماس نمی گیرند. 


و به دلیل این معاهده است که رپتایل ها پس از سال ۱۹۹۶ که حضورشان زیر سطح زمین بسیار قدرتمند بود، با ۵۰۰ میلیون عضو حاضر، بطور وسیع به عنوان صبحانه در سطح شهرها و در انظار عموم انسانها را نخوردند. و به دلیل همین معاهده است که در مناسبتهای متعددی بمب های استرانجلت منفجر نشدند. به محض اینکه تهدید کیمرا برطرف شود، نیروهای نور بطور مستقیم روی سطح زمین اقدام خواهند کرد.


تلاش های غیر مستقیم برای فرار از قرنطینه در قرن ۱۹ شروع شد، هنگامی که پلایدیان ها جامعه مخفی NYMZA (باشگاه هوایی سونورا) را به ساختن هواپیماها الهام بخشی و هدایت کردند.
https://en.wikipedia.org/wiki/Charles_Dellschau
تسلا با NYMZA در رابطه بود و تلاش کرد وسیله ای برای سفر به مریخ بسازد. تلاش وی با شکست روبرو شد و پس از آن جان پیرپونت مورگان پشتیبانی مالی از تسلا را متوقف کرد.
مارکونی از شاگردان تسلا بود و پس از مشاهده سورفتار کابال با تسلا، وی و معدودی (از جمله فولکانلی معروف) به آمریکای جنوبی نقل مکان کردند، و در ۱۹۳۷ یک شهر زیرزمینی مخفی در ناحیه آندس ساختند.
http://www.bibliotecapleyades.net/tesla/esp_tesla_35.htm
تسلا، مارکونی و فولکانلی همگی اعضای برادران ستاره Brotherhood of the Star هستند.


دومین تلاش پلایدیان ها برای نفوذ در دیوار قرنطینه در اوایل قرن بیستم و در قالب جامعه Thule/Vril در آلمان بود. اما بزودی نژاد های جنگ طلب کنترل برنامه فضایی آلمانی ها را بدست گرفتند، که در ادامه آن نازی ها در طول جنگ جهانی دوم یک پایگاه سری روی ماه ساختند. هرچیزی، مثل خودش را جذب می کند، و این پایگاه نازی کمی پس از پایان جنگ توسط خزندگان تصرف شد و همه پرسنل محو شدند. 


اقدام مشخص تر برای نفوذ در قرنطینه، در ۲۰ فوریه ۱۹۵۴ انجام شد، هنگامی که پرزیدنت آیزنهاور در پایگاه هوایی ادواردز با نمایندگان پلایدیان و فرماندهی آشتار ملاقات کرد:
http://exopolitics.org/Study-Paper-8.htm
تحت فشار نیروهای نظامی منفی، آیزنهاور مجبور شد توافق با فرازمینیان مثبت را رد کند، و بعدا با زتاهای منفی و دراکوها معاهده امضا کرد. 


با این حال، پلایدیان ها موفق شدند طی مذاکرات با نیروی نظامی منفی مجوز ساختن یک پایگاه سری زیر جزیره بورا بورا  در پلینزی فرانسوی را بگیرند، به شرط آنکه وجود پایگاه برای جمعیت سطح زمین فاش نشود. 
جیمز فرانسیس مکینتیر J M MacIntyre اسقف LA در جلسه پایگاه هوایی ادواردز حضور داشت و روند جلسه را به یسوعیان گزارش داد. عکسها و فیلمهایی از سفینه های پلایدیان که در زمان آن جلسه گرفته شده اند، در کتابخانه واتیکان نگهداری می شوند. یسوعیان همچنین دائما توسط نیروهای نظامی منفی در جریان گزارش های مربوط به همه فناوری هایی که ارتش از زتاها و دراکونیان دریافت کرده قرار می گیرند. در ۱۹۵۶ یک برنامه فضایی مخفی یسوعی آغاز به کار کرد تا پایگاه هایی روی ماه و مریخ بسازند. این برنامه زیاد موفق نبود، و کنایه آمیز است که نام رمز آن “مارکونی” انتخاب شده بود.
https://prepareforchange.net/2015/11/01/solar-system-situation-update/

برنامه فضایی سری واقعی در اوایل دهه ۶۰ شروع شد، یعنی هنگامی که گروه کیمرا به نیروهای نظامی منفی ایالات متحده، کشورهای اروپایی عضو ناتو، اتحاد جماهیر شوروی و چین اجازه دادند پایگاههای مشترک سری در مناطق معین ممنوعه روی ماه و مریخ بسازند. همچنین، یک توافقنامه سری میان کابال و مجموعه دراکو/رپتایل/زتا امضا شد که به موجب آن کابال در ساخت پایگاه های ماه و مریخ پشتیبانی فنی دریافت کرد و در مقابل آن نژاد های منفی اجازه یافتند درون زمین بهمراه نیروهای نظامی منفی پایگاه های زیرزمینی بسازند.
پایگاه مشترک شوروی و ایالات متحده روی مریخ در سال ۱۹۶۴ ساخته شد و در چند دهه بعد گسترش یافت، و پایگاههای ماه و مریخ بیشتری به برنامه اضافه شد. پایگاه اصلی ماه در سمت دور آن ساخته شد و  Lunar Operations Command ،فرماندهی عملیات های ماه، LOC، نام گرفت.


کل برنامه فضایی سری “نگهبان شمسی” solar warden نامیده شد و ابرسربازان برجسته را در این برنامه پذیرش کردند و شستشوی مغزی دادند تا فکر کنند مشغول دفاع از زمین در برابر بیگانگان منفی هستند. برخی دیپلمات های سازمان ملل از وجود “نگهبان شمسی” مطلع بودند و ساده انگارانه تصور می کردند که یک برنامه جهانی برای دفاع از زمین در برابر یک تهدید بیگانه است. در واقع، هدف از برنامه فضایی مخفی، ساختن زیرساختهای انسان/دراکو در سراسر سیستم خورشیدی جهت تجاوز آرکان بود که سال ۱۹۹۶ رخ داد:
https://authenticmentoring.wordpress.com/2014/08/04/how-many-whistle-blowers-does-it-take-to-expose-the-secret-space-program
از جانب انسانها، این برنامه توسط چهار ناپاک (بوش پدر، هنری کیسینجر، دونالد رامسفلد، و دیک چنی) مدیریت می شد. چهار ناپاک، در حقیقت دراکونیان هستند که ۲۶ هزار سال پیش تناسخ انسانی یافتند و در حقیقت مشهودترین هیبریدهای دراکو-انسان هستند.
دیک چنی رهبر سازمان شرکتی مریخ بود و ادعا داشت که مالک بدهی سیاره ای زمین به سازمان شرکتی مریخ و تمدن انشعابی است، که نیروی کار زمین را از طریق نظام بانکداری روسچیلدها دوشیده است:
http://newsinsideout.com/2015/02/disclosuregate-former-congress-members-bribed-cheneys-secret-mars-program


نیروهای نور از بسیاری منافذ به نگهبان شمسی نفوذ کرده اند. آیزنهاور که توسط کابال تحت فشار قرار گرفت و مجبور شد با نیروها و نژاد های منفی همراهی کند، برخی سلول های مخفی درون برنامه نگهبان شمسی ایجاد کرد که برای جبهه نور فعالیت می کردند.
https://prepareforchange.net/2015/11/01/solar-system-situation-update/
همچنین تیم های مخفی از طرف “سازمان” (پیش از ادغام با حرکت مقاومت) به برنامه Solar Warden “نگهبان شمسی” نفوذ کردند. سازمان همچنین با آندرومدایی های مثبت که به خوبی از شرایط این سیستم خورشیدی مطلع بودند همکاری داشتند.


نیروهای نور پایگاه قمری خودشان را درون دهانه Tycho ساختند، و در ۱۹۸۳ از آنجا بازدید کردم. یک ساختار گنبدی عظیم بود با یک استخر شنای عالی داخل آن، که از آنجا می توانستم زمین را نگاه کنم. سال های بعد لحظه سورئالی تجربه کردم که در استخری مشابه روی زمین بودم، که با سقفی گنبدی پوشیده شده بود، و ماه را در حال اوج گرفتن در آسمان نگاه می کردم. در آن لحظه سردرگمی و آشوبی در مغز من به پا شد، زیرا به جای قرص زمین ماه را می دیدم! 


پس از تجاوز آرکان در سال ۱۹۹۶، سیستم خورشیدی پر از موجودات دراکو و خزنده شد. پایگاه نظامی اصلی آنان روی Charon (قمر پلوتو) است و دژ های بسیاری در کمربند سیارکی اصلی دارند. در آن چارچوب زمانی، افراد کلیدی بسیاری به پایگاه های نظامی زیرزمینی منتقل شده و علیه فدراسیون کهکشانی و فرماندهی آشتار برنامه دهی ذهنی تروماتیک شدند. به همین دلیل اکنون بسیاری به شدت با فرماندهی آشتار ضدیت دارند.
در طی یک عملیات تهاجمی گسترده برای آزادسازی که بین سالهای ۱۹۹۹ و ۲۰۰۴ انجام شد، نیروهای نور از حرکت مقاومت، پلایدیان ها، سیریوسی ها و ناوگان آندرومدا و فرماندهی آشتار اکثریت وسیع موجودات دراکو و رپتایل را از سیستم خورشیدی پاکسازی کردند.


پس از ۲۰۰۴، باقی مانده نیروهای دراکو و رپتایل از نزدیک با “چهار ناپاک” وارد همکاری شدند تا از زمین در برابر ناوگان نیروهای فدراسیون کهکشانی و عملیات آزادسازی مراقبت کنند. آنها همچنین ابرسربازان برنامه نگهبان شمسی را کنترل و مانیپولید می کنند تا با نور ضدیت کنند. بین سال های ۲۰۰۴ و ۲۰۱۲ نیروهای نور سیستم خورشیدی را از تمامی موجودات دراکو و رپتایل پاکسازی کردند به استثنای آنان که از نزدیک با کیمرا همکاری داشتند. در این چارچوب زمانی، “نگهبان شمسی” عمدتا از دو مکان اجرا و عملیاتی می شد. 
عملیات های ساب لونار و عملیات های داخل مدار زمین با وسایل سابلونار X-22A ، SR-33A ، و TR3-B از پایگاه هوایی پترسون در کلرادو عملیاتی می شد که مقر فرماندهی NORAD (شبکه راداری شناسایی یوفو) و نیز مرکز فرماندهی فضایی نیروی هوایی هم هست.
http://www.aliendave.com/Article_US_SpaceBase_UTAH.html


https://en.wikipedia.org/wiki/Peterson_Air_Force_Base


عملیات های سیستم خورشیدی از پایگاه زیرزمینی کینگز پیک در یوتا اجرا می شد، که بیشتر زیرساخت ها و پرسنل این پایگاه وقتی ۵۱ و پایگاه S4 بیش از حد شناخته شدند، از این دو مکان به آنجا منتقل شد. 
در سال ۲۰۱۲ نیروهای نور “نگهبان شمسی” را بستند و از آن موقع تا به حال کابال زمینگیر شده است و اکنون شدیدا به وعده های توخالی کیمرا چشم دوخته اند که کیمرا نجاتشان دهد و از بازداشت های جمعی سیاره ای رها شوند. اکنون احساس طردشدگی دارند و کم کم نگران می شوند:
http://www.zerohedge.com/news/2015-01-31/what-do-they-know-why-are-so-many-super-wealthy-preparing-bug-out-locations?page=2
از اوایل سال قبل (۲۰۱۴) ، نیروهای نور مستقیما با کیمرا درگیر شده اند. از ژانویه امسال (۲۰۱۵)، با پاکسازی بمب های استرانجلت و توپلت فیزیکی، عملیات ها برای پاکسازی این سیستم خورشیدی از آخرین ته مانده های تاریکی در جریان است.  نام این عملیات MOSS ،Multidimensional Operations Solar System است. این عملیات هنوز در جریان است. پیشرفت های مهمی در روزهای اخیر صورت گرفته است. پس از تکمیل موفقیت آمیز MOSS و در حدود زمان وقوع رخداد، Disclosure افشاگری و First Contact تماس نخست رخ خواهد داد، و این پایان قرنطینه زمین خواهد بود.
https://prepareforchange.net/2015/11/01/solar-system-situation-update/

همچنین چک کنید

تکنولوژی 5G – آزمایش جهانی بدون اجازه بر روی انسان

تکنولوژی 5G نسل بعدی زیرساخت‌های تلفن همراه است، اما قطعا با نسل‌های قبلی خود متفاوت …

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: